می گفت ! عزت و بزرگی آدمهائی که مسببش دست و زبان آدمهای دیگه باشه ! امکان داره  با یه تلنگری - با یه اشتباه و خطا و شایدم با یه اختلاف بین طرفین از بین بره و به جاش ذلت و خواری حکمرانی کنه اما ...

اما عزتی که خدا به آدمها می ده که البته کسب کردنش با رعایت یه سلسله عوامل و ایجاد شرایط  در اون ادم مهیا میشه اگه همه موجودات عالم دست به دست هم بِدَن توان مقابله با این عنایت خدائی رو ندارن و به یک اشاره ( حتی اراده !) فَیَکون میشن . و البته این نوع عزت تا زمانی ادامه داره که خود فرد شرایط ذلیل شدن خودشو ! مهیا نکنه ...

و از این نوع دوم هست عزتی که خدا به امام حسین (ع) و در کل به ائمه معصومین و اهل بیت (ع) عنایت کرده - می بینیم که با گذشت هزار و اندی سال  ولو اینکه دخل و تصرفات و وصله پینه های زیادی که توسط خود ما ادمها به وقایع اتفاق افتاده برای معصومین صورت گرفته و البته با قبول اینکه ارادت به امام حسین (ع) و اهل بیت شاید میان شیعیان خصوصا و عموما در میان گروههائی از اهل سنت و دسته هائی کوچک از ادیان دیگه نمود داشته باشه ولی آنچنان عزیزند و بزرگ که این عزت در طول این همه سال نه تنها کمتر نشده که روز به روز بیشتر و بیشتر میشه ( هر چند ظاهرسازیهای زیادی هم در این سالها صورت می گیرد)

مسلمانان مسلمانی ز سر گیریم !

مدیریت طایفه ای !

واردات گندم به 3 ميليون تن رسيد !   ( هنوز سه چهارسالی از جشن خودساخته آقایان ! که با بوق و کرنای فراوان خودکفائی در تولید داخلی گندم را تیتر یک خبرهای خودشون کرده بودند نگذشته و اگر کسی در انتقاد از این دروغ بزرگ حرفی می زد آماج توهینها و اتهامات مختلف قرار می گرفت و انگ مخالف نظام ! بود که بر پیشانیش می خورد ! خدا عاقبتمون رو با سیاسیون ایرانی به خیر کنه)

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

بعد نوشت به تاریخ ۱/۱۱/۱۳۸۷

خداحافظی تلویحی فردوسی پور از برنامه 90

90 رفتنی می شود !؟      نقد و انتقاد از افراد خصوصا از نوع سیاسیون ایرانیش  و فعالیتها و کارهای نابخردانه شان که متاسفانه یا خوشبختانه ! در ورزش هم به حد زیادی نفوذ کرده اند و تصمیمات ورزشی رو گاها با سیاست چنان مخلوط کردند که نه تنها بوی ورزش از اون به مشام نمیرسه که رنگ سیاست اون بیشتر به دید میاد ! چنان براشون سنگین به نظر میرسه که حتی حاضر هستند با انواع و اقسام انگهای سیاسی (به مانند فرمایشات گوهربار آقای عزیز محمدی رئیس سازمان لیگ فوتبال و آقای آخوندی سخنگوی سازمان تربیت بدنی  در خطاب به فردوسی پور مجری برنامه ۹۰) طرف مقابلشون رو بایکوت کنند ..

از ینگه دنیا !  که هر روز در خبرها و گزارشهای رسانه های داخلیمون حتی از نوع خوردن آب و غذاشون  و هم از همه سیاستها و برنامه های اقتصادی و سیاسی و اجتماعی اونها  ایراد می گیرند  ـ  بالاترین مقامات مملکتشون را زیر شدیدترین انتقادها (درست یا نادرست ! - ظاهری یا واقعی !) قرار می دن  اما توی کشور ما رئیس یک سازمان کوچک که اسمش هم گواه کوچک بودنش هست (سازمان لیگ برتر فوتبال) تاب و تحمل یک انتقاد رو نداره و با اظهار فضلهائی چون حفظ ابروی نظام و خیلی مزخرفات دیگه سعی در ساکت کردن منتقد خودش می کنه .

( با همه حرمتی که برای نظام قائلم ! ) نظامی که با یک انتقاد از یکی از مسئولینش آنهم از نوع بسیار کوچکش !  اصالت و حفظش به هم بخوره چه فایده ای می تونه داشته باشه !؟ بارها خواندیم و شنیدیم از سالهای دور تا به حال در سخنرانیهای مقام رهبری که افراد مسئول اشتباه و خطای خودشون رو به حساب نظام نذارن  و به جای خرج کردن از نظام به اشتباههای خودشون اعتراف و در رفع اون تلاش کنند (کجاست گوش شنوا ؟ )  ولی نمی دونم چه حکمتی داره تا از کسی انتقادی می کنی حفظ آبروی نظام رو بازیچه خودش قرار می ده و ندانم کاریهای خودشون رو به پای نظام می نویسند  و با اظهار اینکه با این حرفها اساس نظام به خطر می افته طرف منتقد رو می خوان ساکت کنه !

بیخود نیست جا افتاده این مثل که :.  مرگ و مردن حق هست ولی برای دیگران  .:

از نگاه سیاسیون ایرانی انتقاد از مردم و مسئولین و سردمداران کشورهای دیگه خصوصا کشورهائی که باهاشون مشکل سیاسی داریم ! همیشه و همه جا برای مسئولین و مردم ما جایز هست ولی اگه تیر انتقادات به سمت خودیها پرتاب بشه وامصیبتا ...!!

سری به نیزه بلند است دربرابر زینب

خدا کند که نباشد سر برادر زینب ....

پرسیدم از وجودم که : آمدنت بهر چیست؟

گفت : ساختن ، سوختن ، خاکستر شدن ، بهر نسیمی آمدن و به بالا رفتن

گفتم: این آمدن و ماندن و رفتن چه سود ! به جز خاطره ی یک نام  که آن هم روزی از خاطرمی رود همان طور که حتی نامت را مزارت هم بیاد نمی آورد.

گفت: این آمدن ها ، ماندن ها، این سوختن ها و آخر رفتن ها ، خواست اوست !

گفتم : او کیست که می خواهد تو بسازی ، بسوزی ، خاکستر شوی و بالا روی ...

پاسخ داد : او کسیست که به لطف او آمدم و به حکم او می روم !

او ایزد یکتاست ...

                                                                                                       نانا

و حسین را !

خدا خواست کشته ببیند ..

این كه حسین فریاد مى‏زند - پس از این كه همه عزیزانش را در خون مى‏بیند و جز دشمن كینه توز و غارتگر در برابرش نمى‏بیند - فریاد مى‏زند كه: «آیا كسى هست كه مرا یارى كند و انتقام كشد؟» «هل من ناصر ینصرنى؟»؛ مگر نمى‏داند كه كسى نیست كه او را یارى كند و انتقام گیرد؟ این «سؤال»، سؤال از تاریخ فرداى بشرى است و این پرسش، از آینده است و از همه ماست و این سؤال، انتظار حسین را از عاشقانش بیان مى‏كند و دعوت شهادت او را به همه كسانى كه براى شهیدان حرمت و عظمت قائلند، اعلام مى‏نماید

                                                                                          دکترشریعتی

پخش مستقیم از کربلا

امام حسین (ع) از نگاه دکتر شریعتی

گوشه ای از مناظره خاتمی و روانبخش

جزئیات تازه از تخلفات جاسبی به همراه ضمائم