بارالها از من مخواه که بر آدم سجده کنم، در عوض تو را آنگونه عبادت خواهم کرد که کسی تاکنون پرستش نکرده باشد. و خداوند پاسخ داد:

مرا آنگونه پرستش کن که من می خواهم نه آن طور که خود دوست داری.

من در این خلوت دلچسب، زیر نور شمع، آن جام وسوسه انگیز خیره شده ام و بوی تند و مرموز آن را ذره ذره با نفس های خود به درون می کشم، بی گمان سرانجام آن را سر خواهم کشید،

 زیرا هرگز جز این نبوده است!!  هرگز نبوده روزی که چنین نکرده باشم .

من در سکوت و ظلمت، آن جام وسوسه گر را میان انگشتان فشرده به لب نزدیک می سازم آرام و جرعه جرعه می نوشم و با هر نفسی بوی تند و طعم گس آن را در درون هر سلول خود فرو می کشم تا آخرین قطره ! و این چنین لذت آن با جانم می آمیزد.

اینک آن جام را تهی روی میزست و به من می نگرد، به من و رسوائیم!

جام گناه خالی است، من آن را پر خواهم کرد از اشک هایم . از قطره قطره سرشک ندامتم، چون شمع خواهم سوخت و خواهم گریست ... کاش نبودم و جان را چنین به گناه نمی آلودم کاش پیش از این مرده و فراموش شده بودم، کاش ....   این چنین مویه خواهم کرد تلخ تا ابد.

آری، این جام گناه من است که پیش رویم تجسم یافته و نیز جام گناه شما.

هر یک از ما جامی در پیش روی خود داریم و زمزمه ای بر لب از جنس آنچه ابلیس گفت.

و می گویم: بار خدایا تو را آنگونه خواهم پرستید که کس نپرستیده باشد، هر آنچه خواهی خواهم خواست، هر آنچه امر کنی بی کم و کاست بجای خواهم آورد، و آنچه نهی نمایی همه را یکسره وا خواهم نهاد، به جز این یکی!

 تمنای دل و خواهش محبوب من، مرا از آن توان دل کندن نیست، هر معصیتی را ترک توانم کرد جز این، از این یکی بگذر و مرا با آن تنها بگذار.

اینگونه است قصه همیشه من! سرگذشت من و آن گناه - آن عادت مذموم که به آن خو گرفته ام و دوستش دارم، مرا از آن توان رهایی نیست. توان نه، اصلا نمی خواهم که بتوانم.- گناه محبوب من، تو، او. هم او که سر به سجده نهاده بود و شب تا به صبح ضجه می زد و صبح تا شامگاه استغاثه داشت، پس آنگاه پروردگار پیغامش فرستاد که بگوییدش به عزتم سوگند، او را پاسخ نخواهم داد، مگر اینکه آنچه بر آن است رها نماید و بدانچه من می خواهم رو ی آورد.

و همه ما بسان او، زنجیری بر پای داریم، قفسی سیاه و تنگ که بال پروازمان را در هم می شکند، لاجرم بر جای می خشکیم و از رفتن باز می مانیم. پس آنگاه شیطان قدم پیش نهاده و با وسوسه های پی در پی شرنگ تلخ نا امیدی و یاس و قنوط را در رگهایمان جاری می سازد و بدین سان ما را تا پرتگاه تباهی بدرقه می نماید.

و آه! اگر نبودند آن غل ها و این زنجیرها، و اگر دستی فرو می پاچید آن قفس را و می گشود این بندهای شوم را ... طبیبی حاذق که بر زخم ناسور مرهم می نهاد، و غده چرکین را به تیغ صیقل خورده می شکافت ...

و ای کاش و ای کاش دستی سبز این جام سرخ را می شکست ...

اما افسوس! باز هم شب است و شمع و جام ارغوانی... باز چون همیشه؛ همه چیز همانگونه است که بود و خواهد بود...

اما انگار امشب پنجره ای گشوده مانده است و نسیمی از کنار پرده لاجوردین می وزد...

یا که شاید طوفانی و یا حتی دستی سبز، هر چه هست، لحظه ای است: صفیر رعدی، همهمه ای دهشتناک.

شمع مرده است و جام را دستی سبز به زمین می زند و می شکند

                                                                    علیرضا معظمی

ششم : دعا نباید جانشین فعالیت قرار گیرد

        

در پست های قبل ۳ بخش از شرایط استجابت دعا از نگاه استاد مطهری مرور شد و اینک بخش ۴ از آن

شرایط ...

پنجم : مورد دعا نتیجه گناه نباشد

دوست دارم از شما بگم !

ببخشیدا جسارته ..!!

اگه بگم شما گلید

که مایه خجالته !

یه بسته ناقابل ِ

پیشکش چشمای شما

پس میفرستین می دونم

دل مثل کارت دعوته !!! 

.

.

منتظر یه فرصتم

حضوری خدمت برسم

خیلی ببخشیدا ! ولی

سر شما کی خلوته !؟

قرار بوده که من دیگه

عاشق هیچ کسی نشم

نمیدونم اسمش چیه

یا وسوست یا قسمته !

.

.

راحت بگم اون دلی که

خودش یه روزی خونه بود !

چشمش به دنبال شماست

منتظر مرمته ..

تصورش خُب مشکله

که ما کنار هم باشیم !!

نمیرسیم به همدیگه

تلخه ولی حقیقته ...

تلخه ولی ...

.

.

یه چیزی قلب عاشقُ

بدجوری آتیش میزنه

معلومه - بودن پای عشق

قشنگ ترین اسارته

خونه ما تو خونتون

اونقده دور نیست مهربون !!

مشکل و درد من فقط

نداشتن سعادته !!

یه شب نمیدونم چی شد؟

رد شدی از تو خواب من

از اون به بعد همش میگم

خوابم یه جور عبادته ..!!

.

.

خلاصه دوست دارم بیام

حضوری خدمت برسم

هر روزی که شما بگی

هر زمونی که فرصته

اگه خدا نخواد بیام !!

واسه همیشه پیشتون

یه دونه عکس به من بدین

اگر چه کلی زحمته !!

* ( نام شاعر را نمیدانم ! )